کروماکی و راه کارهای اجرایی آن

کروماکی و راه کارهای اجرایی آن

کروماکی یا برش فام به انگلیسی: Chroma key compositing, or chroma keying) یک تکنیک جلوه‌های ویژه سینمایی و پس‌تولیدی برای روی هم قرار دادن چند نگاره ویا فیلم بر روی هم است. بدین صورت که از اشیا یا افراد تصاویری روبه روی پرده‌ای معمولاً سبز یا آبی گرفته شده (زیرا این رنگ بیشترین تضاد رنگ را با رنگ پوست انسان دارد) و با نگاره‌های مطلوب از پیرامون ادغام می‌گردند.

کروماکی مهم ترین ویژگی برای یک ویدیویی می باشد که نیاز به ایجاد ارتباط با کاربرانش دارد هنگامی که ویدیو ضبط شد پرده سبز برای شما ویدویی در اختیار می گذارد که قابلیت انجام هر تغیری را دارد.

ویژگی فوق العاده که پرده کروماکی برای شما به وجود می آورد این است که می توانید پس زمینه ویدیو را در هر زمان با استفاده از یک عکس و یا طرح گرافیکی برند خودتان تغییر دهید.

 

پرده کروماکی چگونه کار می‌کند؟

فرآیند کروماکی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا این کار ارزان تر از این است که بخواهید در مکان های گران یا غیر قابل دسترس فیلمبرداری کنید. همچنین می تواند در به صورت زنده انجام شود، این امر برای گزارش آب و هوا یا سرگرمی ها استفاده می شود.

فن آوری پرده سبز با استفاده از نرم افزارهای مختلف ادیت می شود و تصاویر مورد نظر را به تصاویر از پیش گرفته شده اضافه می کند و در واقع باعث می شود محیطی خیالی شبیه به محیط واقعی فیلم برداری به نظر برسد.

مثال‌هایی از تکنولوژی پرده کروماکی در آن‌ها استفاده می شود:

کروماکی

پرده ی آبی و کروماکی، از دهه ی ۱۹۵۰ میلادی در سینما و تلویزیون به کار گرفته شدند. این تکنولوژی، در اصل  در CSO و  Chromakey۱،Blue Screen ؛ به عنوان یک جلوه ی ویژه شناخته شد و از آغاز پیدایش تاکنون با نام های سینما و تلویزیون مورد استفاده بوده است، که با وجود تفاوت در تکنیک، در کل یک  فرآیند  به شمار می آیند.

خلق یک تصویر ترکیبی پرده آبی یا کروماکی، با سوژه ای آغاز می گردد که در مقابل پس زمینه ای رنگی قرار گرفته و با یک دوربین ویدویی یا سینمایی از آن تصویر تهیه می شود. این فرآیند ، چه به روش سینمایی (فیلم) و چه به روش الکترونیک )ویدیو( باشد،

همه ی سیگنال رنگ موردنظر تصویر را با تصویر دیگری که به قالب پس زمینه معروف است، جابه جا می کند. در تلویزیون، واژه ی کروماکی جایگزین پرده آبی در فیلم می گردد. بنابراین، کروماکی تنها یک  فرآیند تلویزیونی است و با هر رنگ انتخاب شده برای پس زمینه قابل استفاده است. اما رنگ های آبی، سبز و قرمز رایج ترند و در این میان، رنگ های آبی و سبز برای سوژه های انسانی انتخاب میشوند زیرا این دو رنگ در تون پوست ۲ انسان وجود ندارند. بنابراین وقتی در جریان کروماکی رنگ آبی یا سبز پرده حذف می شود، تصویر چهره ی انسانی دچار مشکل نمی شود.

تا همین اواخر، هرگونه ترکیب تصویری برای فیلم ها، به صورت اپتیکی و هر گونه ترکیب تصویری ویدیویی با، آنالوگ انجام می گرفت. اما امروزه به کمک کامپیوتر، با تبدیل فیلم به فایل واسط دیجیتال  Real Time ۳مدارهای همه ی  فرآیند های فتوگرافیک، به صورت الکترونیکی و دیجیتال قابل ترکیب و تغییر شده است

. بنابراین، جلوه های ویژه هنگامی از سیطره ی انحصاری هالیوود بیرون آمد، که تصویرسازی پرد ه آبی به حیطه ی  ویدیو و کامپیوتر نیز گسترش یافت.

فرآیند  کروماکی قالب گیری و ترکیب تصویر با دو روش کلی به کار گرفته می شود:

  • قالب گیری لومینانس ۴
  • قالب گیری کرومینانس ۵

در روش لومینانس، هر چیزی بالاتر یا پایین تر از میزان روشنایی تعریف شده در تصویر، برش خورده و با یک تصویر یا رنگ جابه جا می شود. ترفندهای تصویری ساده ای مانند تیتراژ، یک نقاب سیاه، سوراخ کلید، دوربین دو چشمی و …، از این گونه اند. در این شیوه، هنگام ترکیب تصویر نارسایی هایی بروز می کند.

برای مثال؛ موی سر، کفش ها و نواحی سایه ی تیره و چشم ها، نواحی روشن پوست و دگمه ی لباس ها نزدیک به ۱۰۰ % سفیدند، که ممکن است همراه پس زمینه برش بخورند. در روش کرومینانس یا همان کروماکی، برش ها تنها در یک کانال رنگ انجام می شود. دوربین های ویدیوی حرفه ای و جدای از RGB برای ثبت تصویرند.

بیشتر دوربینها، دارای خروجی RGB برودکست، دارای سه سنسور جداگانه ی سیگنال کمپوزیت هستند. بنابراین، کروماکی اصلی احتمالاً با تغذیه ی کانال آبی دوربین به یک سیگنال کمپوزیت خاص تبدیل شده اند، (Keyer) پیش زمینه تبدیل می شود. چنین کروماکی هایی هم اکنون به دستگاه های کروماکی که هر سه رنگ به علاوه سیگنال کمپوزیت پس زمینه و سیگنال پیش زمینه را می پذیرند. این ابزار ، امکان انتخاب هر سه رنگ و تنظیم دقیق آ نها را در کروماکی موجب شده است.

با پیشرفت سخت افزار ها و نرم افزارها و کنترل دقیق تر برای انتقال اطلاعات پس زمینه و پیش زمینه، نارسایی ها کم تر آشکار می گردد. با دستگاه های کروماکی مدرن، می توان ترکیب تصاویر را بدون هیچ گونه جلوه ی تصنعی و به گونه ای که به سادگی تغییر رنگ اپتیکی پس زمینه ،Reflecmedia واقعی انجام داد.

در   فرآیند های آنالوگ سینما، تلویزیون و عکاسی، مواد خام و دوربین ها به نور آبی حساسیت بیشتری دارند اما چشم ما برخلاف مواد خام فیلم، به نور سبز حساسیت بیشتری دارد. در سال های اخیر ساختار دوربین ها برای جبران این تفاوت، تعداد پیکسل های تصویری سبز را دو برابر قرمز و آبی قرار CMOS و CCD تک سنسوری داده اند تا سنسور را به حساسیت چشم انسان نزدیک سازند.

ازطرفی، سیگنال لومینانس دوربین ویدیو دارای؛ ۵۹ % نور سبز، ۳۰ % نور قرمز و ۱۱ % نور آبی است. به همین دلیل، رنگ سبز هم به عنوان پس زمینه در کروماکی امتیاز خود را دارد. این رنگ بازتاب بیشتری از رنگ آبی داشته و می تواند بدون نیاز به نورپردازی پیچیده کروماکی شود. چنانچه سوژه سیاه پوست بوده یا امکان تاباندن نور کافی به پرده وجود نداشته باشد )مثلاً در نماهای خیلی باز( پرده ی سبز جایگزین مناسبی برای پرده ی آبی خواهد بود. از سوی دیگر، همان گونه که گفته شد، دوربین های ویدیو معمولاً بیش ترین حساسیت را در کانال سبز دارند.

بنابراین، بیشترین رزولوشن و بازسازی جزئیات را هم در این کانال خواهند داشت، که گزینه ی مناسبی برای صحنه های لانگ شات است. تنها ایراد رنگ سبز برای پس زمینه حساسیت افزوده ی چشم انسان و سنسور دوربین های ویدیو به این رنگ این است که برگشت رنگ ۶ بالایی را موجب میشود، در حالی که رنگ آبی این گونه نیست و برگشت آبی در کروماکی روی سوژه ها، کم تر است.

 

کرماکی

  • نورپردازی برای کروماکی

میزان زیادی از هنر تصویر در کروماکی، به طراحی نور وابسته است. در طول سال ها برای نورپردازی کروماکی محدودیت هایی برشمرده اند، که چندان واقعیت ندارد. برای مثال در فضای کروماکی، نورپردازی یکنواخت و کاملاً تخت را پیشنهاد می دهند. درحالی که می دانیم نور پس زمینه بایستی یکنواخت باشد، اما سوژه ی پیش زمینه متناسب با تصویری که با آن ترکیب خواهد شد، نورپردازی دراماتیک نیاز دارد.

برای نورپردازی سوژه، چراغ فرنل جایگزین مناسبی برای چراغ های بدون لنز ۷ است، که دامنه ی تابش نورشان به سختی قابل کنترل است. حتی اگر از چراغ دامنه ی تابش نور آن را به گونه ای کنترل کنید که Grid استفاده میکنید، با استفاده از ملحقاتی نظیر Soft Lightتنها به موضوع و نه پس زمینه بتابد.

از سوی دیگر، نورپردازی در کروماکی بیش تر به سخت افزارها و نرم افزارهای مورد استفاده بستگی دارد. اما با این وجود، در صورت رعایت فاصله ی پس زمینه تا سوژه و انتخاب رنگ استاندارد برای پس زمینه، نورپردازی می تواند جلوه ی واقعی به ترکیب تصویر بدهد. بیشتر منابع نوری برای نورپردازی پس زمینه ی کروماکی مناسبند. سیکلولایت ها استانداردهای قدیمی اند. تجهیزات معروفند، در این سیستم ها کارآمدترند. این دسته نورها در داخل یک سیلندر به Space Light نوری جدید که به سمت بالا و پایین قرار گرفته و یک دیفیوزر پارچ های روی آن قرار میگیرد. پروژکتورهای جدید نور سرد نیز به دلیل این که رنگ آبی پس زمینه را خالص تر می کند، در ترکیب با نور HMI فلورسنت نیز بسیار مناسبند.

نور تنگستن برای سوژه بسیار مناسب است. برخی کمپانی ها فرآورده هایی برای پس زمینه می سازند، که نیمه شفاف بوده و به جای نورپردازی از مقابل، به وسیله ی تعداد زیادی فلورسنت آبی یا سبز مخصوص از پشت نورپردازی میشوند. برای تشخیص یک نواختی نور پس زمینه، مونیتور شکل موجی ۸ یک ابزار ضروری است. از آن جایی که این مونیتور یک نمایش گرافیکی از سطح سیگنال ویدیو ارایه میدهد، تغییرات اندک در روشنایی به وسیله ی این مونیتورها به راحتی قابل تشخیص است

. پس زمینه ای که برای چشم درست به نظر می رسد، ممکن است از بالا تا پایین یک تغییر تدریجی در روشنایی داشته باشد، که نمایش گرافیکی فوق این تغییر تدریجی را به گونه ای عینی نشان میدهد. بایک اسپات متر نیز میتوان این ارزیابی را انجام داد.

 

کروماکی

 

  • نتیجه گیری:
  • همان رنگ آبی Primary Blue پرده ی کروماکی باید به رنگ خالص باشد. برای مثال؛ آبی رنگ اصلی است. در واقع رنگ پرده بایستی خالص و No Color Blue موجود در کالربار یا آبی بدون رنگ اضافی یا به عبارتی بدون هیچ رنگ دیگری باشد.
  • پرده های کروماکی یا رنگ های کروماکی توسط برخی سازنده های فیلتر یا محصولات فیلمبرداری و نورپردازی ارائه می شود. این سازندگان نمونه رنگ های استاندارد را برای مواد خام متفاوت معرفی می کنند. اگر تهیه ی این مواد مقدور نبود، از پارچه یا لته های رنگ شده استفاده کنید، با این شرط که رنگ آن ها تا حد امکان نزدیک به رنگ استاندارد توصیه شده باشد.
  • پرده ی کروماکی نباید چین و چروک مشهود یا گوشه و زاویه داشته باشد. اگر مثلاً قرار است پرده از دیوار پشت موضوع تا روی زمین ادامه یابد، باید پرده در حد فاصل دیوار و کف استودیو قوس داشته باشد و با زاویه ای ° ۱۳۵نصب شود. دراین صورت، پرده ی کروماکی نباید نسبت به محور لنز دوربین زاویه ای کم تر از ۶۰ درجه داشته باشد و بهتر است ارتفاع دوربین را بالا ببریم. در غیر این صورت، رنگ پرده در این بخش ها با اشباع متفاوت و درنتیجه متفاوت با رنگ سایر قسمت های پرده خواهد بود.
  • پرده ی کروماکی باید به شکلی کاملاً یک دست روشن شود. برای این منظور بهتر است که پرده را با پروژکتور های به گونه ای نورپردازی کنید که آن بخش از پرده که در تصویر دیده می شود، روشنایی یکدست داشته Soft Light باشد.
  • اگر از پرده ی کروماکی آبی استاندارد بهره گیریم، بایستی مقدار نور تابیده بر سوژه، با مقدار نورتابیده بر پس زمینه یکسان باشد. اگر نور تابیده بر پس زمینه بیش تر باشد، نور آبی بازتابیده از پرده نیز افزایش یافته و منجر به پدیده ی برگشت رنگ خواهد شد، که در آن کناره های سوژه، رنگ پس زمینه را به خود گرفته و به صورت هاله ای آبی رنگ اطراف سوژه دیده خواهد شد. این پدیده، مانع از برش دقیق لبه های موضوع شده و کروماکی را با مشکل همراه می کند. برای رفع این پدیده، غیر از ملاحظات نورپردازی، سوژه باید حداقل ۳ متر از پرده فاصله داشته باشد.
  • از سوی دیگر، اگر به پرده نور کافی تابانده نشود، ممکن است در جریان کروماکی بخشهایی از پرده حذف نشود و یا ممکن است پس از انجام کروماکی دور تا دور موضوع حاشیه ای تیره رنگ ایجاد شود.
  • مسئله ی مهم دیگر در صحنه های کروماکی، جلوگیری از تابش های غیر تصویرساز نورها ۹ روی لنز است، که باعث تغییر رنگ و کنتراست شده و برش را با مشکل مواجه می سازد. دیافراگم انتخاب شده نیز تأثیر زیادی روی سیگنال رنگ و روشنایی میگذارد. معمولاً دیافراگم های مطلوب در لنزها، دیافراگم های نه خیلی بسته و نه خیلی باز هستند. دیافراگم۶ و ۸ معمول ترین گزینه از این دیدگاه برای صحنه های کروماکی است.
  • در پیش زمینه لباس و صحنه آرایی نباید رنگی مشابه رنگ پرده وجود داشته باشد. نور پرکننده و نور اصلی نباید اختلاف شدت چندانی داشته باشند، در واقع نسبت نور اصلی به پرکننده، حداکثر  ۲:۱ باشد. بالا بودن نسبت نورپردازی که باعث افزایش تضاد (کنتراست و تیره شدن سایه ها می شود، کروماکی را در این نواحی دچار مشکل می کند. بهتر است نور اصلی که بر موضوع پیش زمینه می تابانیم، نسبتاً نرم و نور پرکننده کاملاً نرم باشد.
  • موضوع پیش زمینه باید نور جدا کننده داشته باشد، به گونه ای که نور حاشیه ای مشهودی نه تنها سر و شانه ها بلکه تمام لبه های موضوع را از پشت روشن کند. بنابراین، بهتر است از چند جهت پشت و کناره های سوژه را و CTO # به گونه ای یک نواخت روشن کنیم تا به درستی از پس زمینه جدا شود. با اضافه کردن فیلترهای ژلاتینی ۲۰۶شماره های ۲۴۹ # و ۲۷۹ # برای پرده سبز روی چراغ بک لایت، Minus Green در کروماکی آبی و فیلتر CTO #205می توان پدیده ی برگشت رنگ را برطرف کرد.
  • با استفاده از لنز تله می توان تصویر مناسبی از چهره گرفت. از طرفی، عمق میدان کم این لنز، پرده را قدری خارج از فوکوس و در نتیجه یک نواخت تصویر میکند. کروماکی در نماهای بسیار باز و بسیار بسته نارسایی هایی دارد. از این رو بهتر است در این   فرآیند  از نماهای  متوسط یا نسبتا بسته یا نسبتا باز استفاده کنید مگر در مواردی که ناگزیر باشید. لباس ها و اشیای براق، روشن و پرزدار در برخی زاویه ها خیرگی نوری ایجاد می کند. از طرفی، لباس کاملاً سیاه و بدون بافت هم منجر به نویز شده و برش را با مشکل مواجه می سازد.
  • تون پوست صورت به ویژه روی پیشانی، خط بینی و گونه ها معمولا بازتابش های تندی دارند، که با گریم مناسب از شدت آ نها کاسته می شود.
  • فرمت مورد استفاده، رزولوشن، اندازه و ساختار سنسور تصویرساز در کروماکی اهمیت زیادی دارد. فرمت ضبط حداقل ۵۰ مگابیت بر ثانیه پیشنهاد میشود. ضمناً تنظیم فنی دوربین باید کاملاً دقیق صورت گیرد. نوردهی و کنتراست تصویر بهتر است نخست تا حد امکان با نورپردازی رفع شود و سپس در صورت نیاز از مدارهای الکترونیک تنظیمی دوربین بهره گرفت.
  • پس از برش رنگ کروماکی، تصویری که به عنوان پس زمینه پشت سر موضوع اصلی قرار می دهید، نباید خیلی روشن و سفید باشد. زیرا در صورت روشنایی زیاد پس زمینه، سوژه تاریک تر دیده می شود و مشکلات کروماکی بیشتر به چشم می آید.
  • در کروماکی آبی، نسبت نور پس زمینه به پیش زمینه برابر است. در روی مونیتور شکل موجی این میزان بین ۶۰ است. ولی به هر حال، اندکی کم تر از این میزان هم قابل پذیرش خواهد بود. IRE تا ۷۰ واحد ۱۰در کروماکی، هرگونه حرکت اپتیکی یا فیزیکی دوربین، هماهنگی تصویر پس زمینه و پیش زمینه را مختل می کند. اما اگر پس از برش رنگ، به جای قرار دادن تصویری مشخص پشت سر موضوع، سطحی تک رنگ یا سیاه یا سفید پشت سر موضوع قرار دهیم، می توانیم در حین تصویربرداری از انواع حرکات دوربین استفاده کنیم.

 

 

البته در فن آوری استودیو مجازی ۱۱ که با استفاده از فضای کروماکی به علاوه سخت افزارها و نرم افزارهای ردیابی، حرکت دوربین را با تصاویر پس زمینه هماهنگ می سازند، این مشکل حل شد ه است.

ارسطو مداحی گیوی

 

  1. Color Seperation Overlay
  2. Flesh Tone-Skin Tone
  3. Digital Intermediate
  4. Luminance Key
  5. Chrominance Key
  6. Color Spill
  7. Open Faced
  8. waveform Monitor
  9. Optical Flare
  10. Institute of Radio Engineers
  11. virtual studio